Bartosz Zmarzlik wygrał Grand Prix Polski w Toruniu – ostatnią XI eliminację Indywidualnych Mistrzostw Świata na żużlu w 2021 roku. Polak nie odrobił jednak dziewięciopunktowej straty po sobotniej rundzie i tytuł Indywidualnego Mistrza Świata wywalczył Artem Łaguta.
Kibice zgromadzeni w sobotę na MotoArenie byli świadkami nieco ciekawszej rywalizacji niż w piątkowy wieczór, kiedy żużlowcy najczęściej jechali gęsiego od startu do mety. Tym razem na torze było mniej wody, nawet chwilami lekko kurzyło się, a zawodnicy byli w stanie stworzyć kilka bardzo ciekawych akcji na torze. Niestety reżyserem poczynań żużlowców w poszczególnych wyścigach w obu turniejach były pola startowe, lepsze wewnętrzne, a znacznie gorsze zewnętrzne. W takiej sytuacji pojawia się pytanie, kto podejmował decyzje i kto ponosi odpowiedzialność za „ugotowanie” polskiego mistrza świata w drodze po trzeci tytuł i w dodatku w polskiej rundzie Grand Prix?
Bartosz Zmarzlik w sobotni wieczór radził sobie znacznie lepiej niż 24 godziny wcześniej i z dorobkiem 13 punktów wygrał turniej zasadniczy, chociaż w drugiej i w trzeciej serii startów musiał uznać wyższość Pawła Przedpełskiego i Leona Madsena. Pocieszającym elementem w jeździe Zmarzlika były dwa zwycięstwa z pól zewnętrznych. Dwukrotny mistrz świata po gorszych startach napędzał się na pierwszym wirażu, by po „przycięciu” i przedłużeniu prostych, środkiem toru minąć rywali.
Z kolei główny rywal Polaka Artem Łaguta rozpoczął sobotnie zmagania fatalnie. Rosjanin po trzech wyjazdach na tor miał na swoim koncie zaledwie trzy „oczka” i gdy w trzeciej serii startów przyjechał na końcu stawki za najsłabszym tego dnia Jaimonem Lidsey`em, widmo braku awansu do półfinału zajrzało w oczy głównemu pretendentowi do tytułu. Rosjanin dokonał jednak właściwych korekt w swoich motocyklach i wygrał dwa kolejne biegi, w tym silnie obsadzoną 13 odsłonę dnia z Robertem Lambertem, Jasonem Doylem i Pawłem Przedpełskim.
Drugi turniej w Toruniu najlepiej rozpoczęli jednak Emil Sayfutdinov i Leon Madsen. Rosjanin radził obie znakomicie przez całe zawody, pewnie awansował do półfinału, następnie do finału, a w nim zajął druga lokatę i tym sposobem przypieczętował wywalczenie brązowego medalu Indywidualnych Mistrzostw Świata. Z kolei Duńczyk „zgasł” po trzech wygranych wyścigach i zakończył rywalizację na piątej miejscu.
Pozostali reprezentanci Polski startowali ze zmiennym szczęściem. Bardzo dobrze radził sobie Maciej Janowski, który z 12 punktami pewnie awansował do czołowej ósemki, następnie wygrał drugi półfinał i ostatecznie stanął na najniższym stopniu podium XI rundy Grand Prix. Paweł Przedpełski wywalczył pięć „oczek”, wygrał jeden wyścig, ale za to z Bartoszem Zmarzlikiem i zajął 11 pozycję, natomiast Krzysztof Kasprzak zdobył cztery punkty, co wystarczyło do zajęcia tylko 14 miejsca.
Losy tytułu mistrzowskiego rozstrzygnęły się w pierwszym półfinale, w którym po świetnym starcie Artem Łaguta przyjechał przed Bartoszem Zmarzlikiem. Obaj awansowali do wielkiego finału, ale w tym momencie Rosjanin zapewnił sobie pierwszy w karierze tytuł Indywidualnego Mistrza Świata. Zmarzlikowi na pocieszenie pozostało zwycięstwo w wielkim finale sobotniej imprezy i tym samym 15 wiktoria w turniejach Grand Prix. Dla wychowanka Stali Gorzów jest to piąty medal w zmaganiach o tytuł najlepszego zawodnika globu, w tym drugi srebrny.
Na zakończenie należy jeszcze wspomnieć o wspaniałych polskich kibicach, którzy licznie przybyli na MotoArenę i stworzyli fantastyczną atmosferę. W nagrodę na zakończenie sezonu otrzymali turniejowe zwycięstwo Polaka i po raz drugi usłyszeli Mazurka Dąbrowskiego.
Wyniki:
1. Bartosz Zmarzlik 13+2+3 (3,2,2,3,3) 20 pkt. GP
2. Emil Sayfutdinov 12+2+2 (3,3,2,3,1) 18 pkt. GP
3. Maciej Janowski 12+3+1 (1,3,3,3,2) 16 pkt. GP
4. Artem Łaguta 9+3+0 (2,1,0,3,3) 14 pkt. GP
5. Leon Madsen 10+1 (3,3,3,1,0) 12 pkt. GP
6. Robert Lambert 10+1 (3,2,3,2,0) 11 pkt. GP
7. Tai Woffinden 9+0 (2,0,3,2,2) 10 pkt. GP
8. Jason Doyle 9+0 (2,2,1,1,3) 9 pkt. GP
9. Max Fricke - 7 (0,2,2,0,3) 8 pkt. GP
10. Fredrik Lindgren 7 (1,d3,2,2,2) 7 pkt. GP
11. Paweł Przedpełski 5 (0,3,1,0,1) 6 pkt. GP
12. Anders Thomsen 5 (0,1,1,2,1) 5 pkt. GP
13. Oliver Berntzon 4 (2,1,0,1,0) 4 pkt. GP
14. Krzysztof Kasprzak 4 (1,1,0,0,2) 3 pkt. GP
15. Matej Zagar 3 (1,0,0,1,1) 2 pkt. GP
16. Jaimon Lidsey 1 (0,0,1,0,0) 1 pkt. GP
17. Krzysztof Lewandowski NS
18. Karol Żupiński NS
Bieg po biegu:
1. Sayfutdinov, Łaguta, Kasprzak, Thomsen
2. Lambert, Woffinden, Lindgren, Lidsey
3. Madsen, Berntzon, Janowski, Przedpełski
4. Zmarzlik, Doyle, Zagar, Fricke
5. Janowski, Fricke, Łaguta, Woffinden
6. Sayfutdinov, Doyle, Berntzon, Lidsey
7. Madsen, Lambert, Kasprzak, Zagar
8. Przedpełski, Zmarzlik, Thomsen, Lindgren (d3)
9. Madsen, Zmarzlik, Lidsey, Łaguta
10. Woffinden, Sayfutdinov, Przedpełski, Zagar
11. Janowski, Lindgren, Doyle, Kasprzak
12. Lambert, Fricke, Thomsen, Berntzon
13. Łaguta, Lambert, Doyle, Przedpełski
14. Sayfutdinov, Lindgren, Madsen, Fricke
15. Zmarzlik, Woffinden, Berntzon, Kasprzak
16. Janowski, Thomsen, Zagar, Lidsey
17. Łaguta, Lindgren, Zagar, Berntzon
18. Zmarzlik, Janowski, Sayfutdinov, Lambert
19. Fricke, Kasprzak, Przedpełski, Lidsey
20. Doyle, Woffinden, Thomsen, Madsen
Półfinał 1
21. Łaguta, Zmarzlik, Madsen, Woffinden
Półfinał 2
22. Janowski, Sayfutdinov, Lambert, Doyle
Finał
23. Zmarzlik, Sayfutdinov, Janowski, Łaguta
Sędziował: Jesper Steentoft
Widzów: ok. 15 000
