
Wracamy po czterech miesiącach przerwy od ligowych rozgrywek. Ruszyła wreszcie ta nasza, najlepsza, najmocniejsza. Wystartowały również ligi w Norwegii, Finlandii, Danii. Te kraje dokooptowały do rozgrywek francuskich, amerykańskich i nowozelandzkich. Mam nadzieję, że sezon się rozwinie w pełni i do poprzednich najlepszych – Emila Sajfutdinowa i Bartosza Zmarzlika dołączy nowy super ligowiec.
Poprzednie notowanie obejmowało stan na dzień 29 lutego, najlepszymi zawodnikami w tamtym notowaniu byli Amerykanin Gino Manzares (obecnie 89 pozycja), Nowozelandczycy Andrew Aldridge (116) i Ben Whalley (120) i Duńczyk Mads Hansen (39) startujący w lidze francuskiej. Teraz skoro wystartowało więcej lig, wprowadzono tradycyjny przelicznik i żadnego z nich nie ma już w czołówce.
Po dwóch kolejkach wydawało się, że Artiom Łaguta będzie pierwszy liderem z średnią 3,000, na tym najwyższym poziomie, jednak w III kolejce odnotował straty i wyprzedziła go dwójka: Leon Madsen i Emil Sajfutdinow. Niespodzianką jest też fakt, iż polskim liderem jest junior Dominik Kubera z średnią 2,143, a trzykrotny zwycięzca notowania Bartosz Zmarzlik jest dopiero dziesiąty. Cieszy fakt, że w czołówce pojawili się tacy zawodnicy jak Siergiej Łogaczew, Gleb Czugunow, Jakub Miśkowiak czy Jaimon Lisdey. Jeśli ruszą najwyższe ligi w Wielkiej Brytanii, Szwecji czy Danii pewnie dojdzie do przetasowań, choć liczymy na świeże nazwiska w czołówce, choćby wymienionych wyżej zawodników.
Problem w tym sezonie na pewno będzie ilość ligowych rozgrywek, w co niektórych krajach. Być może do rankingu zostaną wprowadzone mecze towarzyskie, klubowe i międzypaństwowe. Może nie dla wszystkich państw, ale dla tych które ligi nie rozegrają, po to by mieć szerszy podgląd na zawodników startujacych w zawoach drużynowych.
Dotychczas, w programach zawodów pojawiło się 219 zawodników, wszyscy zostali sklasyfikowani.
TOP 20 (stan na 30.06):
Kolejno: pozycja obecna, pozycja z 2019 r., imię i nazwisko, kraj, średnia biegowa.
1.(2) Leon Madsen (Dania) – 2,733
-.(5) Emil Sajfutdinow (Rosja) – 2,733
3.(6) Artiom Łaguta (Rosja) – 2,688
4.(8) Jason Doyle (Australia) – 2,533
5.(11) Fredrik Lindgren (Szwecja) – 2,200
-.(77) Siergiej Łogaczew (Rosja) – 2,200
7.(12) Nicki Pedersen (Dania) – 2,188
8.(27) Dominik Kubera (Polska) – 2,143
9.(14) Piotr Pawlicki (Polska) – 2,133
10.(1) Bartosz Zmarzlik (Polska) – 2,105
11.(10) Maciej Janowski (Polska) – 2,059
12.(20) Kenneth Bjerre (Dania) – 2,000
-.(19) Patryk Dudek (Polska) – 2,000
-.(4) Janusz Kołodziej (Polska) – 2,000
-.(30) Robert Lambert (Wielka Brytania) – 2,000
-.(13) Mikkel Michelsen (Dania) – 2,000
17.(61) Gleb Czugunow (Polska) – 1,941
18.(202) Jakub Miśkowiak (Polska) – 1,889
19.(64) Paweł Przedpełski (Polska) – 1,800
-.(7) Martin Vaculik (Słowacja) – 1,800
-.(117) Jaimon Lidsey (Australia) – 1,800
Ranking:
Klasyfikacja lig odbywa się na podstawie „siły” zawodników jacy w nich startują. Im słabsza liga tym słabszy „przelicznik”. Tak więc najwyższy ranking to 1 – punkty zdobyte przez zawodnika są punktami do rankingu. Jeśli kraj ma kilka poziomów rozgrywek, każda kolejna ma ranking niższy a punkty są obniżone o mnożnik 0,3 w stosunku do wyższej klasy rozgrywek. Na przykładzie Szwecji wygląda to następująco ekstraliga 1 , 1 liga - 0,7, 2 liga - 0,4.
Opracowanie własne.

