Choć dzikie karty zazwyczaj kojarzone są z zawodnikami, którzy dopiero pretendują do walki o miano najlepszego żużlowca globu, jednak w tym roku, aż trzy z nich otrzymali byli Mistrzowie Świata. Pedersen, Hancock, oraz bohater tej publikacji - Panie i Panowie przed Państwem Chris Holder.

Sezon 2012 - sezon marzeń. Australijczyk dopiął swego i po zaciekłej walce o tytuł mistrzowski pokonał Nicki'ego Pedersena. Holder zaczął fatalnie bo od 14 miejsca w Auckland. Pózniej było już tylko lepiej i ostatecznie zakończył sezon z ośmio punktową przewagą nad drugim Pedersenem. Złoto smakowało mu szczególnie bo koronacja odbyła się na toruńskiej Motoarenie, która jest dla niego jak dom. 

Od tego momentu jednak przytrafiło się Kangurowi kilka kontuzji i nie potrafił zdobyć żadnego medalu od sześciu lat. W tym roku musiał liczyć na łaskawość działaczy BSI, którzy przyznali mu dziką kartę. Podobnie jak w przypadku Nickiego Pedersena, dla Holdera jest to szansa na powrót do walki o pozycje medalowe. Jeśli jednak ponownie zawiedzie to na dziką kartę znajdzie się kilku młodych chłopaków z Australii jak Brady Kurtz, Jack Holder czy Max Fricke. 

Oprócz walki o tytuł mistrzowski Holder ściga się w trzech ligach. W Polsce niezmiennie od lat KS Toruń, w Szwecji Lejonen Gislaved oraz w brytyjskim Premiership dla Poole Pirates.

Sezon 2018 w cyklu GP dla Mistrza z 2012 roku to szansa na powrót do ścisłej czołówki, do której w ostatnich latach mu brakowało. Czy dobra forma młodszego z braci Holderów wpłynie na Chrisa i on również będzie ponownie zachwycać publiczność jak w swoim sezonie mistrzowskim? 

Pierwszą okazję, by udowodnić, że wraca na dobre tory będzie miał 12 maja na Stadionie Narodowym w Warszawie, gdzie cały cyrk SGP zjedzie się na inaugurację.