Kolejne dwa zaległe notowania, tym razem na kończące lipiec i sierpień. W lipcu bez zmian prowadzi Jason Doyle, za to w sierpniu było już widać obniżkę formy poturbowanego Australijczyka i przeskoczył go Bartosz Zmarzlik.
W lipcu można parafrazując napisać „na czele bez zmian”. Pierwsza trójka to Jason Doyle, Bartosz Zmarzlik i Tai Woffinden. Na czwarte awansował rewelacyjny w tym okresie Rosjanin Artiom Łaguta. Trochę obniżył średnią Doyle, mocno nadrabia ubiegłoroczny „Ligowiec Roku” Zmarzlik. Do czołówki wskoczył z czterdziestej drugiej pozycji Rune Holta i z dwudziestego pierwszego miejsca Matej Zagar.
TOP 20 (notowanie VI):
1(1). Jason Doyle (Australia) – 2,318
2(2). Bartosz Zmarzlik (Polska) – 2,304
3(3). Tai Woffinden (Wielka Brytania) – 2,181
4(9). Artiom Łaguta (Rosja) – 2,161
5(6). Greg Hancock (USA) – 2,120
6(4). Maciej Janowski (Polska) – 2,118
7(7). Niels K. Iversen (Dania) – 2,094
8(15). Piotr Pawlicki (Polska) – 2,083
9(8). Jarosław Hampel (Polska) – 2,078
10(13). Leon Madsen (Dania) – 2,067
11(12). Janusz Kołodziej (Polska) – 2,060
12(10). Patryk Dudek (Polska) – 2,036
13(16). Piotr Protasiewicz (Polska) – 2,000
14(5). Fredrik Lindgren (Szwecja) – 1,991
15(14). Krzysztof Buczkowski (Polska) – 1,966
16(42). Rune Holta (Polska) – 1,956
17(19). Emil Sajfutdinow (Rosja) – 1,953
18(11). Przemysław Pawlicki (Polska) – 1,938
19(21). Matej Zagar (Słowenia) – 1,936
20(18). Grigorij Łaguta (Rosja) – 1,912
TOP 5 (niesklasyfikowani)
Nicki Pedersen (Dania) – 2,009
Teemu Lahti (Finalndia) – 1,944
Martin Smolinski (Niemcy) – 1,874
Peter Karlsson (Szwecja) – 1,813
Tobias Kroner (Niemcy) – 1,758
W tym notowaniu minimum do sklasyfikowania to dziesięć meczy, w ligach wystartowało 755 zawodników.
Przetasowania w czołówce, Zmarzlik zamienił się miejscami z Doylem, Artiom Łaguta z Woffindenem. Na szóste miejsce wskoczył rewelacyjny Duńczyk Leon Madsen, a na siódme z dwunastego Patryk „Duzers” Dudek, nasza nadzieja na złoto Grand Prix. Po dobrych występach w Szwecji do TOP 20 awansował Antoni Lindback, po obniżce w lipcu, w dziesiątce znów jest Fredrik Lindgren. Minimalne rozniecę pomiędzy Doylem i Zmarzlikiem oraz Łagutą i Woffindenem zapowiadają ciekawą walkę o podium. Wypadł z dwudziestki Krzysztof Buczkowski.
TOP 20 (notowanie VII):
1(2). Bartosz Zmarzlik (Polska) – 2,378
2(1). Jason Doyle (Australi) – 2,329
3(4). Artiom Łaguta (Rosja) – 2,226
4(3). Tai Woffinden (Wielka Brytania) – 2,154
5(5). Greg Hancock (USA) – 2,120
6(10). Leon Madsen (Dania) – 2,099
7(12). Patryk Dudek (Polska) – 2,095
8(6). Maciej Janowski (Polska) – 2,080
9(14). Fredrik Lindgren (Szwecja) – 2,079
10(8). Piotr Pawlicki (Polska) – 2,063
11(7). Niels K .Iversen (Dania) – 2,057
12(9). Jarosław Hampel (Polska) – 2,039
13(11). Janusz Kołodziej (Polska) – 2,032
14(18). Przemysław Pawlicki (Polska) – 1,971
15(13). Piotr Protasiewicz (Polska) – 1,962
16(59). Scott Nicholls (Wielka Brytania) – 1,950
17(16). Rune Holta (Polska) – 1,934
18(17). Emil Sajfutdinow (Rosja) – 1,929
-(26). Antonio Lindback (Szwecja) – 1,929
20(21). Martin Vaculik (Słowacja) – 1,924
TOP 5 (nieklasyfikowani)
1.Kirił Cukanow (Rosja) – 2,100
2.Nicki Pedersen (Dania) – 2,009
3. Andreas Lyager (Dania) – 1,713
4.Martin Smolinski (Niemcy) – 1,700
5.Jakub Jamróg (Polska) – 1,661
W składach drużyn pojawiło się 786 zawodników, do sklasyfikowania potrzebny był start w 13 meczach.
Ranking:
Klasyfikacja lig odbywa się na podstawie „siły” zawodników jacy w nich startują. Najlepsze ligi w tym sezonie to zapewne polska, szwedzka trochę niżej będą klasyfikowane duńska i brytyjska, choć w tym przypadku zastanawiam się czy nie dać Brytyjczykom handicapu za „tory”. Im słabsza liga tym słabszy „przelicznik”. Tak więc najwyższy ranking to 1 – punkty zdobyte przez zawodnika są punktami do rankingu. Jeśli kraj ma kilka poziomów rozgrywek, każda kolejna ma ranking niższy a punkty są obniżane o 1/3 w stosunku do poprzedniej klasy rozgrywek. Na przykładzie Polski wygląda to następująco ekstraliga 1 , 1 liga - 0,7, 2 liga - 0,4.
